نیش مُرده: بررسی عطر Woody Mood از خانۀ عطر Olfactive Studio

الفکتیو استودیو – وودی مود (Olfactive Studio – Woody Mood)

سال تولید: ۲۰۱۷

کشور: فرانسه

گروه بویایی: شرقی چوبی (Oriental Woody)

عطار: برتراند دوشافو (Bertrand Duchaufour)

نُتهای برتر: زنجیل، وانیل، استیرکس، زعفران، چوب سکوئیا، کاکائو، مریم گلی، پچولی

فصول استفاده: پاییز، بهار، زمستان

بعد از وورکشاپِ شمع سازی پائولو تِـرِنزی (عطرساز برند Tiziana Terenzi) به همراه اون و ژان فیلیپ کـِلـِرمـونت (از برند Atelier d’Ors) و آنتوان خوزِمی (از شرکت Be Keen) و یکی دو نفر دیگه یه گوشه کمی دورتر از ازدهام پراکندۀ مهمانان فروشگاه و خبرنگارا، ایستاده بودیم و در مورد رویکردهای معاصر عطرهای نیش گپ میزدیم. اطرافمون رو صف عریضی از عطرهای نیش که روی قفسه ها نشسته بودن محاصره میکرد. هوای بهار استانبول بود و یه فنجون کاپوچینو خیلی میچسبید. پائولو کف کاپوچینو رو با احتیاط نوشید و با اون لهجۀ ایتالیایی که آخر هر کلمه یه اِ میندازه در حالی که بخاطر مکث غیر منتظره ای که به نوشیدن داد کف روی سبیلش نشسته بود، وسط حرف یکی از حاضرین پرید و گفت “Niche is dead”.

“نیش مُرده”. این عبارت من رو یاد اون حرف معروف میندازه که “فاشیسم یکبار دیگه ظهور میکنه با اسم ضدفاشیسم”. نه که با این حرف ترنزی مخالف باشما، اما یه زمانی خیلی از همین برندها با داعیۀ زیر و رو کردن دنیای راکد عطر که اون روزها عاری از خلاقیت و نوآوری بود، با اسم نیش وارد بازی شدن. حالا در واقع شعار اون موقع خودشون رو دارن نفی میکنن. دنیای ایده ها توی عطر افق نداره، و به قول فرانچسکا بیانکی برای همه ما جا هست. اما دنیای متریال و مواد و مصالح عطرسازی نه، محدوده، و به همین دلیله که عطرهای نیش با کانسپهای متفاوت، اما روایح مشابه وارد بازی میشن. این بحث رو همینجا نگه داریم…

****

اوخر هفته پیش سمپل کار جدید الفکتیو استودیو، عطر Woody Mood، به دستم رسید که از قضا اون روز عطری نزده بودم پس سریعا تستش کردم. وودی مود شروعی اگزوتیک میوه ای-مانند، کمی بخوری و کاکائویی و ادویه ای داره که اصلا حس خوشمزه نمیده. برعکس کمی حس میوه هایی رو میده که به زودی قراره خراب شن. حسی چرب و گزنده و چرم مانند که یه زنگی رو تو سرم به صدا در میاره… زینگ زینگ زینگ… نُتها رو یکی پس از دیگری پس میزنی تا میرسی به مغز کار جایی که ترکیب خاکی/چرمیِ صمغ استیرکس و زعفران برای اینکه لو نره زیر لحاف زنجبیل و چوب سکوئیا قایم شده. البته این عطر اونقدرها هم که انتظار میره چوب سکوئیا رو به نمایش نمیذاره (که به نظر من چه بهتر) بلکه با کمک زنجبیل (که خودش یه نت ادویه ای-چوبی حساب میاد) فضای متراکم این چوب رو تعدیل میکنه. سکوئیا بلندترین درخت روی زمین هست که رایحۀ چوبش هم مثل قامتش استوار و محکمه. برای کشف بهتر این رایحه پیشنهاد میکنم عطرهای Lalique Pour Homme Equus و Kenneth Cole Signature رو تست کنین. داشتم میگفتم که چرم و استیرکس رو خفت کردم اون وسطا و حدس بزنین چی!؟ این ترکیب رسما یه کپی از عطر Puredistance M هست که خودش یه کپی مدرن از Hemrès Bel Ami محسوب میشه.

از دید من سطح کار برند الفکتیو استودیو از روزی که وارد بازار شد تا امروز روند نسبتا خطی رو طی کرده که نموداری صعودی داره. سطح کار این برند چیزی بالاتر از حد وسط هست و به راحتی میشه روش مانور داد چرا که انتظار مخاطب عطرباز، مخاطبی که عطرباز نیست اما عطر دوست داره، و مخاطبی که بدش نمیاد یکی دو تا کار نیش تو کلکسیونش داشته باشه رو به خوبی برآورده میکنه. توی این کارِ آخر هم استادکاری چون برتراند دوشافو خیلی خوب از پس ترکیبی بر اومده که در عین خاص و غیرمعمول بودن به شدت همه پسند باشه.

برتراند دوشافو یکی از مطرحترین عطرسازهای معاصر هست که توی لاین عطرهای نیش کارنامۀ طویلی با بیش از ۱۵۰ عطر داره که این حضور پرکارش اون رو یه جورایی ناگفته و غیر رسمی به سمبُل عطرسازی نیش تبدیل کرده. انصافا هم دوشافو عطرساز خبره ای هست که با زحمتی که برای برندهایی مثل L’Artisan Parfumeur و Aedes de Venustas انجام داده این عنوان برازنده ش هست. اما بیاین کارنامه ش رو اینطوری در نظر بگیریم: تا سال ۲۰۱۱ اصلا فعالیت این عطرساز رو در نظر نگیریم. (گرچه تعداد عطرهایی که سالانه تا سال ۲۰۱۱ ساخته هم از حد معمول یه عطرساز بالاتره) تو سال ۲۰۱۱ پونزده عطر ساخته، سال بعدش این رقم به ۲۲ عطر رسیده، سالهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ به ترتیب ۹ عطر و ۱۴ عطر، سال ۲۰۱۵ دوازده عطر، سال ۲۰۱۶ سیزده عطر و با اینکه ۲۰۱۷ هنوز تموم نشده ۱۴ عطر رو بیرون داده. دیگه خودتون ریاضیات بلدین دیگه! اگه موضوع براتون ملموس نیست بذارین اینطوری مثال بزنم که استاد مسلم عطرسازی، ادموند رودنیتسکا (Edmond Roudnitska 1905-1996) در طول زندگی خودش فقط ۱۷ عطر به طور رسمی بیرون داده. به گفتۀ پسرش میشل رودنیتسکا، ساخت عطر Dior Eau Sauvage که تو سال ۱۹۶۶ بیرون اومد دو سال و نیم طول کشید. حالا شما قضاوت کنین، عطرسازی برای نیش واقعا سخته؟ واقعا فکر میکنین عطرهای نیش خیلی حرفه ای و حساب شده ساخته میشن؟ یا فکر میکنین چون نیش هستن قراره مثل او ساواژِ دیور ابدی بشن؟ شما یه شابلون دارین برای اینکه کلی عطر رو از روش بسازین، و یه قفسه پر از مواد عطرسازی. الهی به امید تو!

این همه رو نگفتم که بگم پس عطر جدید الفکتیو بده. برعکس اتفاقا عطر خوبی هم هست. هرچند که شروعش به بطن و فرودش ربط نداره. شروعی داره که به شدت کنجکاوتون میکنه و بطن و فرودش رایحۀ شرقی، خاکی، وانیلی و تلخ/شیرین چوب و چرم و زنجبیل هست، تزیین شده با سرودی از نُت های کلاسیک که نذارن رایحۀ چوبی عطر لوس بشه. در مجموع وودی مود عطری هست شرقی و چوبی و چرمی که بین فضای مردانه و زنانه معلق هست. یه وجهش مردونه هست یه وجهش زنونه و نمیشه به درستی تفکیک کرد کدوم طرف قرار میگیره. موندگاری بسیار خوبی داره. نشر بوی متوسط به بالا. رایحۀ متفاوت و در عین حال همه پسند، کمی رسمی و مجلسی و دوست داشتنی داره. اما اینکه شباهتی به بل امی یا پیوردیستنس ام داشته باشه هم میتونه سهوی باشه و گریزناپذیر باشه (چرا که متریال عطرسازی نسبت به ایده هایی که داریم خیلی محدود هستن)، یا اینکه عمدی باشه و صرفا برای تضمین فروش براساس محبوبیت عطری که قبلا محبوبیتش ثابت شده. مورد دوم انگار به پروندۀ عطرساز با تجربه ای چون دوشافو بیشتر میاد.

★★★★

نویسنده مطلب: کیوان

Carpe Odor

13 دیدگاه در “نیش مُرده: بررسی عطر Woody Mood از خانۀ عطر Olfactive Studio

  • mozhgan..

    (آبان ۱۴, ۱۳۹۶ - ۹:۴۶ ب.ظ)

    سلام و وقت بخیر..
    درمورد عطر اصلانمیتونم صحبت کنم الان چون کامل منو کشیدید بیرون از تصور کردن این عطر …ذهنم واقعا رفت سمت تلنگری که سعی کردین بزنین.توی بازار نیش ها فک میکنم اوایل تب هنری و خاص بودن و ووو بودن ها به راه بود ،ولی دیگه نیش ها جنبه ی تجاری به خودشون گرفتن،از حالت های هنری و درونی و عمیق بودن فاصله گرفتن،رسیدن به بازار گرم کن ها…رسیدن ه فرروش هرچه بیشتر…سود بیشتر…جیب خالی کردن های بیشتر با کاوری به سم نیش….این که برای عطری دوسال و نیم وقت گذاشته بشه ارزش عطر و کار رو می بره بالا و میتونه ماناش کنه.. عطارهایی بااین سبک کار هرچند عالی باشن اما ناخوداگاه تیشه میزنن به ریشه ی خودشون .. با تعداد زیاد عطر معروف میشن اما کجاست عطرهاشون چند سال دیگه!؟مطمینا توی یک حجمه ی عظیم از عطرهای دیگه گم میشن..اسمی ازشون نخواهد موند…خودشون بچه هاشونو جامیزارن تو شلوغی ا….

  • سامان

    (آبان ۱۳, ۱۳۹۶ - ۱۲:۴۲ ق.ظ)

    یه بخشی میگی عطرسازی برای نیش به نظرتون خیلی سخته؟می دونم می خوای چی بگی ولی به نظرم سخته،یکی از دوستان رفته بود ۲ هفته پیش عبدالسلام عطار و تو این دو هفته ۳ تا عطر ساخته بود،خب فقط این ساختنه مهم نیست،ساخت یه فرمولی که مخاطب مورد نظر رو جذب کنه خیلی مهمه،حالا عطرباز باشه یا مخاطب عام،این نبوغه خیلی خیلی مهمه،می شناختم یه بنده خدایی رو که یک سال مطالعه داشت تو این زمینه،ولی خب واقعا به هیچ جایی نرسید،اینده عطرسازی به نطرم تو ترکیب های سینتتیک هست و ساختار شکن،یه عطر سازهایی مثل لای پیشرفت می کنن شاید در اینده،پس تو اینده فکر کنم مطالعه خیلی تاثیر برانگیز بشه،الان ولی استعداد حرف اول رو می زنه به نظرم

  • حسین

    (آبان ۷, ۱۳۹۶ - ۵:۴۷ ب.ظ)

    اینکه امروز عطر سازها با سرعت بالاتری و در فاصله زمانی کمتری عطر میسازن کلیت داره ؟ البته شاید بخشیش به پیشرفت تکنولوژی و ابزار مربوط باشه به هرحال ۲۰۱۷ داره تموم میشه ولی خب این اعدادی که شما اشاره کردین خیلی دیگه چشمگیره … 🙂
    توضیح ها و تعابیر عالی بود مشتاق شدم این عطر رو تست کنم …
    سپاس

  • Zehnaahang

    (آبان ۷, ۱۳۹۶ - ۴:۰۲ ب.ظ)

    یکم اعتماد بنفس نابود شدم برگشت ازینکه تاحالا نیش نخریدم 😌

  • نگار

    (آبان ۷, ۱۳۹۶ - ۸:۵۹ ق.ظ)

    ممنونم که از همه طرف توصیف کردین این عطر رو. الان نمیدونم دقیقا موضعم چطوره. باشد که ما هم اینجا بتونیم یه روزی تست کنیم و یاد حرف های شما بیفتیم. هر چند من احتمالا رو دست یه نفر دیگه بو کنم چون زنجبیل میونه خوبی باهام نداشته هیچوقت! 🙂

  • علی ب.

    (آبان ۷, ۱۳۹۶ - ۶:۱۲ ق.ظ)

    شیشه ها و ایده این برند که ترکیب عکاسی و عطر هست همیشه برام جذاب بوده. مخصوصا این سبک مینیمالیستش و حالتی که اسم عطر رو روی شیشه مینویسه. ولی هربار بدون استثنا ناراضی بودم از این برند. خیلی دوس داشتم یه شیشه اش رو تو کلکسیونم میداشتم ولی متاسفانه رایحه ها تا حالا چنگی به دل نمیزد. مخصوصا Ombre Indigo که به نظر من یک فاجعه!! با کیفیت متوسط به بالا بود.
    با این توصیفات اینو هم تست میکنم حتما.

  • K1

    (آبان ۶, ۱۳۹۶ - ۲:۴۹ ب.ظ)

    بالاخره من که نفهمیدم این نیش چیه تعابیر خانم فرانچسکا بیانکی بهتره

  • حسین

    (آبان ۶, ۱۳۹۶ - ۲:۴۳ ب.ظ)

    از خوندن این مقاله هم لذت بردم 🙂 به نظرم از این مقاله اینطور میشه نتیجه گرفت که نمودار خلاقیت در عطرسازی هم تا زمانی که روایح جدید اعم از طبیعی یا سنتتیک وارد بازی نشن به دلیل محدودیتی که بهش اشاره شد، نزولی هست. درسته؟!

  • Erfan

    (آبان ۶, ۱۳۹۶ - ۲:۰۶ ب.ظ)

    با این تعریفا مشتاق شدم تستش کنم به نظر عطر خوبی میاد اما فک کنم بهترین عطر الفکتیو اومبر ایندیگو باشه با چمبر نواغ

  • حامد حسینی

    (آبان ۶, ۱۳۹۶ - ۱:۲۴ ب.ظ)

    به نظر من چیزی که ریویوی فوق العادتو دوچندان زیبا مینه فرم نوشتارته. “شما یه شابلون دارین برای اینکه کلی عطر رو از روش بسازین، و یه قفسه پر از مواد عطرسازی. الهی به امید تو!” عالی هستی مثل همیشه کیوان عزیز

  • امیر

    (آبان ۶, ۱۳۹۶ - ۱:۱۶ ب.ظ)

    سلام،
    چیزی که تو عطرهای این برند جالبه، حجم بالای اسپری در هر پاف هست.
    سلفی، فلش بک و پانوراما، تو هر سه شون این خصیصه رو دیدم،
    بیشترین مقدار خروجی رو داره بین عطرهایی که استفاده کردم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جای خالی را با عدد مناسب پر کنید. زمان مورد نظر برای پاسخ گویی به اتمام رسید، لطفا کپچا جدید امتحان کنید.