عنبر – قسمت اول: عنبر نهنگ (Ambergris)

تحقیقات نشون میدن تقریبا محاله که انسان از بوی عنبر نهنگ بدش بیاد. همونطور که پیشتر هم اشاره کردم عنبر حاصل ترشحات سیستم گوارشی نهنگ عنبر (sperm whale) هست که از طریق مقعد به شکل مدفوع به دریا ریخته میشه. به راستی راز این ماده چیه که با وجود منشأ تولیدش که چندش آور هست رایحه ای بهشتی داره؟ پیش از اینکه بیشتر ادامه بدیم باید بدونیم عنبر یا امبرگریس (Ambergris) چیه، یا در واقع باید بگیم امبرگریس چی نیست! چون افسانه ها و اطلاعات غلط در مورد این ماده تعاریف رو از واقعیت خیلی دور کردن. امبرگریس یا عنبر استفراغ نهنگ نیست! این رو بیاین با هم طی کنیم. و از اون مهمتر، عنبر یا همون امبرگریس اسپرم آقای نهنگ هم نیست! به اسم اسپرم وال هم گیر ندین. الان مبحث سر این نیست که چرا اسم بزرگترین پستاندار دنیا اسپرم وال هست. عنبر به زبان ساده بخوایم تعریف کنیم: کلوخی هست که رودۀ کوچک نهنگ برای تمیز کردن روده از اضافات سفت و استخوانیِ رژیم غذاییش میسازه تا از طریق مقعد اونا رو دفع کنه.

نهنگ عنبر یا اسپرم وال یک پستاندار غول آسا هست که هر روز نزدیک یک تُن غذا میخوره و این رژیم غذایی شامل ماهیهای ریز و هشتپاها و مرکب ماهی ها میشه. قسمتهای سفت این حیوانات مثل استخون ماهی ها، منقار و نیزه های مرکب ماهی ها و سایر اعضایی که هضمشون برای معدۀ نهنگ سخت هست، اون رو اذیت میکنه و باعث میشه این اضافات رو از دهن استفراغ کنه. منتها قسمتی از این باقیمانده ها از معده میگذرن و به روده میرن که برای خلاصی از دستشون روده شیره ای چرب و ژلاتینی و چسبنده و موم مانند تولید میکنه که دور این اجسام استخوانی و تیز رو بگیره و نذاره بدنۀ روده رو زخمی کنن. این ماده که پایه ای کلسترولی و چرب داره اضافات غذایی رو به همراه مدفوع به بیرون میریزه و باقی ماجرا رو هم که میدونین.

نهنگ یا به اندازه کافی بالغ هست و بُنیۀ بدنی قوی داره که میتونه این کلوخ که معمولا بزرگ هست رو بدون دردسر دفع کنه، یا اینکه نهنگ کوچیکیه و مقعدش اندازه کافی برای دفع ماده رو نداره و تو دفع این کلوخ دچار مشکل میشه، روده هم همچنان به ساختن موم ادامه میده تا جایی که مقعد و انتهای روده بزرگ بر اثر بزرگی کلوخ ساخته شده پاره میشه و نهنگ جوان بر اثر جراحات حاصله میمیره و عنبر توی آب پخش میشه. بنابراین یک عنبر نشون دهندۀ دو چیزه: یک پی پیِ عظیم و موفق، یا مرگی وخیم بر اثر یک پی پیِ عظیم ناموفق!

تصویر مرکب ماهی و منقارش. میدونم تعجب کردین که چطور این نرم تَن ده پا منقار داره

وقتی عنبر از مقعد نهنگ خارج میشه تا مدتها تازه هست و بویی حیوانی و مدفوع مانند داره، تیره رنگه و هنوز نرمه. برای اینکه قوام بیاد و سنش و کیفیتش بالا بره، نیاز داره به زمان، نور خورشید و البته آب شور دریا. امبرگریس یا عنبر برای اینکه به سفتی موم-شکل و اون رنگ سفید خاکستریِ معروفش که محبوب عطرسازها هست برسه گاها روی اقیانوس تا بیست سال شناور میمونه تا اینکه برسه به ساحل. با اینکه گونۀ نهنگ عنبر جزو گونه های در معرض خطر انقراض هست سالانه تعدادی از اونها به صورت قاچاقی یا رسمی شکار میشن و به ساحل آورده میشن. چربی این پستاندار تو صنعت کاربرد فراوان داره. جدا از چربی و گوشتش، احتمال کشف عنبر توی سیستم گوارشی حیوان هست. به این منظور روده رو پاره میکنن و عنبر تازه رو از جدارۀ روده برداشت میکنن که در این صورت شرکتهای عطرسازیِ خریدار مثل اجمل و چندین برند عربی و واسطه های حرفه ای که اسم خریدارهاشون رو فاش نمیکنن هرگز طرف این نوع عنبر نمیرن چرا که نه تنها لزج، نرم، سیاه و بد بو هست و شانس اینکه روی دریا شناور بمونه و کهنه بشه رو نداشته، بلکه عنبر طی عملی غیرانسانی بدست اومده. نسبت و شانس بدست آوردن عنبر تولید شده توسط نهنگ به تعداد خود نهنگ چیزی حدود ۱% هست. به عبارتی از هر ۱۰۰ نهنگ فقط یکی عنبر تولید میکنه. بنابراین شکار نهنگ برای بدست آوردن عنبر کاری کاملا بیهوده هست. اما محصول بدست اومده از نهنگ شکار شده هم هدر نمیره. مشتری های دون پایه حاضرن براش پول بدن. اما چرا؟! روشی دستی هست برای اینکه عنبر تازه رو به شکل عنبر سالخورده در بیارن و به اون خشک کردن عنبر میگن (ambergris laundering) که تشخیص محصول نهایی از عنبر پیدا شده روی ساحل رو کمی سخت میکنه؛ گرچه یک عنبر شناس حرفه ای فقط یه سوزن داغ نیاز داره تا بتونه عنبر اعلا رو تشخیص بده. چطوریش رو من هم نمیدونم هنوز! این محصول بی کیفیت به عطرسازهای نابـَلـَد به راحتی با قیمتی گزاف فروخته میشه… بله همونطور که میبینین تجارت عنبر تجارت تاریک و پُر اِبهامی هست که چیزی از ماجراهای جیمز باند کم نداره!


خب برسیم به اینکه عنبر یا امبرگریس توی عطرسازی به چه صورت استفاده میشه. دقت داشته باشین که توی این مقاله صرفا دربارۀ عنبر طبیعی حرف میزنم و مواد سنتتیک جایگزین رو بعدا جداگانه توضیح میدم. عنبر توی عطرسازی به دو طریق استفاده میشه: یا به عنوان فیکساتیو و پایه، یا به عنوان نُت اصلی عطر.

به عنوان فیسکاتیو مثل عطر نُت حیوانیِ دیگه عنبر هم توانایی خارق العاده ای توی قدرت دادن به ماندگاری عطر داره. وقتی به محصول نهایی عطر این ماده رو اضافه میکنن تک تک عناصر رو میاره روی پرده و بهشون قدرت میده. به عنوان یک فیکساتیو میشه بجای عنبر طبیعی از عنبرهای سنتتیک (مانند امبروکسان یا کتالوکس) هم بهره گرفت که روشی مقرون به صرفه و معقول هست. چرا که هزینه هنگفت پرداخت کردن برای ماده ای که فقط قراره فیسکاتیو باشه و زیبایی های بویایی خودش رو نشون نده منطقی نیست.

عنبر طبیعی بویی بسیار پیچیده و غنی داره که بسته به نوع، سن و حتی مواد غذایی که همراه شیره خارج شدن فرق میکنه اما در مجموع بویی گرم، حیوانی  شبیه اصطبل و مُشک، چوبی شبیه چوب باخته (چوب آب خوردۀ کنار دریا)، نمکی و دریایی شبیه بوی سنگهای ساحل، خاکی و زمینی، تنباکویی و وانیلی و کمی شبیه به روزنامۀ کهنه داره که وقتی توی ترکیب عطر نقش اول رو بازی میکنه کاملا مشهوده و حسی وصف نشدنی لوکس و اشرافی میده شبیه هاله ای از نور طلایی.


گفتم بسته به سن و رنگ روایح عنبرها با هم فرق داره. بله به طور کلی سه نوع عنبر داریم که بسته به رنگشون دسته بندی میشن و پروفایلهای بویایی متفاوتی دارن. عنبر سیاه، خاکستری و سفید.

عنبر سیاه (Black Ambergris): عنبر خام که فرصت شناور شدن روی آب دریا رو به اندازه کافی نداشته رنگش سیاه یا ذغالی هست و جنسی نرم داره. این نوع نازلترین کیفیت رو داراست که بخاطر دور موندن از آب دریا و فرسایش دارای رنگ، شکل و بویی مدفوع مانند شبیه مدفوع اسب و کاه هست. گرچه عنبر سیاه توی عطرسازی طرفدار زیادی نداره برخی مشتریهای عرب تقاضای بالایی روی این محصول دارن چرا که از اون توی روغنهای عطار به عنوان بِیس انیمالیک و چرک استفاده میکنن. اما به هر شکل (به شکل کلوخ یا به شکل تنتور محلول در الکل عطرسازی) این نوع از عنبر نهنگ بویی مدفوع مانند و خاکی داره که شاید به مزاج کسی خوش نیاد. مخصوصا کسانی که به روایح حیوانی حساسیت دارن یا دوست ندارنشون بدون شک این رایحه رو پس میزنن. اما به عنوان بستر برای یه عطر حیوانی میتونه گزینه بدی نباشه.

عنبر خاکستری (Gray Ambergris): این عنبر استاندارد عطرسازی هست. این کلوخ روی آب دریا چند سال شناور مونده، رنگی شبیه خاک سیگار متمایل به طلایی داره و سفت هست و بهترین رایحه رو برای عطر داره. البته رایحه ش بین انواع مختلف متحد نیست اما به طور مجموع بویی گرم و دلچسب، وانیلی، شبیه روزنامه زرد شده، بوی دهان اول صبح، لجن دریا، خاک نمور، بوی اسکله و جلبک، کاه، تَنِ اسب، کتابهای کاهی و بوی توتون داره. ممکنه فکر کنین در مجموع چیز کریه و بد بویی باید باشه، اما اینطور نیست. با اینکه روایح عجیب غریبی توی ساختار بویایی عنبر مشاهده میشه در مجموع بویی واقعا دلچسب داره که خاکی هست و بوی دریای تمیز توش حس میشه. این رایحه توی خیلی از روغنهای عطار عربی بکار رفته. عبدالصمد القرشی چند کار متفاوت با همین عنصر داره. همچنین اجمل و آمواژ هم از این محصول استفاده کردن.

عنبر سفید (White Ambergris): این دسته بالاترین کیفیت رو دارن. اصولا هر چی سفیدتر اعلاتر. در واقع عنبر سفید سبکترین و نرمترین بو رو بین عنبرها داره. بویی شبیه بوی گرد و غبار شیرین، شبیه نمک دریایی خشک شده، و بویی معدنی شبیه هر آنچه روی پهنۀ ساحل برای مدت طولانی مونده و همراه نمک دریا زیر آفتاب خشک شده و رنگ باخته و بویی هوامانند به خودش گرفته. در حالی که رایحۀ این نوع عنبر چه در حالت کلوخ چه به صورت تنتور از همه موارد بالا نرمتر و گردتر هست، تعریف این رایحه بسیار مشکله. چون که با وجود سادگی عمق باورنکردنی و شیرینی لایت و دوست داشتنی داره که شاید به ندرت باهاش توی عطر مواجه بشین. توی عطر اگه بکار بره به همه عناصر حالتی آسمانی میده بدون اینکه روی هویت خودش تاکید کنه، به همین دلیل توی عطر هم به سختی میشه کشفش کرد اما وقتی عطر رو استفاده میکنین یه حس لوکس بسیار والا مقام بهتون میده بدون اینکه خودش رو نشون بده.


اما حالا که این ماده به صورت طبیعی اینقدر محدودیت داره، چطوریه که خیلی از عطرها این ماده رو توی لیست نُتهاشون اسم میبرن. این بستگی به این داره که درباره چه عطری حرف بزنیم. خب همونطور که گفتم عطرسازهای طبیعی کار مثل Mandy Aftel یا Nadia Zuodar که قیمت عطرهاشون معمولا بسیار بالاست توی برخی از عطرهای فاخرشون و یا عطرهای سفارشی برای مشتریهای خاص از این ماده به صورت طبیعی استفاده میکنن. همینطور میشه رد عنبر رو توی روغنهای عطار عربی که معمولا قیمت گزافی دارن هم پیدا کرد. برخی از عطرهای نیش یا حتی متداول (دیزاینر) با کیفیت هم توی ترکیبشون از این ماده استفاده کردن. مثلا عطر Guerlain Encens Mythique d’Orient از عنبر طبیعی استفاده میکنه. میدونین که تولید این عطر و این لاین از کارهای گرلن خیلی محدوده. عطر Dioressence از کریستین دیور تو نسخه های اولش دارای مقادیر قابل توجهی از عنبر طبیعی بود. اما بعید میدونم امروز هم همین روند رو ادامه بدن. جدا از اینها شایعه هست که هرمس هم توی عطر Eau des Merveilles از این ماده به صورت طبیعی استفاده کرده، الله اعلم!

خب منطقیه که اینقدر تعداد عطرهای ساخته شده با عنبر طبیعی کم باشه. اما چه چیزی اجازه میده به تولید کننده ها که راحت اسم عنبر یا امبرگریس رو توی لیست عطرهاشون ذکر کنن؟ جایگزینهای سنتتیک. مواد سنتتیک متعددی وجود دارن که عطرسازها رو از قیمت گزاف و منابع محدود عنبر معاف کنن. معروفترین اونها امبروکسان (Ambroxan) هست – که البته مادۀ ارزون قیمتی هم نیست که توی پستی جداگانه در مورد اون و سایر جایگزینهای سنتتیک صحبت میکنم. گرچه این ماده ریشۀ گیاهی داره و به صورت خالص با بوی عنبر واقعی کلی فاصله داره ولی نهایتا تو بطن ترکیب همون حس گرم و همه پسند عنبر طبیعی رو میده. حجم بالایی از امبروکسان رو میتونین توی عطرهای Juliette has a Gun – Not a Perfume و یا توی Christian Dior – Sauvage مشاهده کنین.

اما شاید بشه گفت نزدیکترین مادۀ انسان-ساخت به عنبر طبیعی مادۀ Ambergris T Oliffac ساختۀ شرکت آی اف اف (IFF International Flavors & Fragrances) هست و توی خیلی از عطرهای لوکس با محوریت عنبر با نام عنبر طبیعی استفاده میشه. این نمونه های سنتتیک فرصت و حق انتخاب رو به عطرسازها میدن تا بنا به بودجه و هدف خودشون کیفیتهای مختلفی از عنبر رو توی عطراشون بکار ببرن. چرا که نه؟! عنبر طبیعی گرون قیمته. سخت پیدا میشه. هر کلوخ عنبر سرگذشتی روی دریا داشته که بخاطرش بوی مختص به خودش رو داره و به این دلیل استفاده از یک کلوخ برای یک عطر نمیتونه تداوم اون عطر رو با همون بو برای بـَچهای (Batch یا سری ساخت) بعدی تضمین کنه. و جدا از این مواد سنتتیک با کیفیت و ارزان که هم در دسترس هستن، هم مثل عنبر تو بازار سیاه فروش نمیرن و به صورت رسمی میشه خریدشون، این امکان رو میدن که با هزینه کمتر عطر رو بسازن! پس چرا که نه؟! یادمون نره که بدون مواد سنتتیک عطرسازی مثل نقاشی بدون آبی و قرمزه.

 

نویسنده مطلب: کیوان

Carpe Odor

25 دیدگاه در “عنبر – قسمت اول: عنبر نهنگ (Ambergris)

  • Zehnaahang

    (دی ۴, ۱۳۹۶ - ۱:۰۲ ق.ظ)

    ???? نه بابااا.. کاش ترشح بود ?? این عنبر الاغی که من میگم پیپیشه ?? بش میگن عنبرنسارا .. مث اسپند تو خونه هم میسوزونن کلی خواص درمانی داره.. ولی واقعش بوی پی پی نمیده خداییش ?

  • Zehnaahang

    (دی ۱, ۱۳۹۶ - ۵:۱۸ ب.ظ)

    این که حالا عنبر نهنگ بود با این‌همه داستان.. یه عنبری هم هست که از الاغ ماده ی شیرده بدست میاد که اونم کللللی داستان در موردش هست ?? نمیدونم ایا از اون هم تو عطر استفاده میشه یا نه..

    من عطر نیش و آنچنانی نداشتم هیچوخت.. ولی وقتی از رایحه ی عنبر طبیعی یا سفید حرف میزنید منو یاد عطر جاودانه ی GUCCI pour homme و ESCADA casual friday میندازه?

    • کیوان

      (دی ۱, ۱۳۹۶ - ۵:۲۴ ب.ظ)

      یا عنبر مقدس! جدی؟

    • کیوان

      (دی ۱, ۱۳۹۶ - ۵:۲۸ ب.ظ)

      به نظر من همۀ ماجرا از اینجا آب میخوره که عنبر که از عربی به لاتین رفته احتمالا به معنی ترشح یا انگم یا شیرۀ چیزی هست. مطمئن نیستم اما این فرضیه میتونه درست باشه

  • حامد حسینی

    (آذر ۲۸, ۱۳۹۶ - ۸:۳۱ ق.ظ)

    عالی بود کیوان عزیز. ممنون از مقاله کاملت .

  • Erfan

    (آذر ۲۵, ۱۳۹۶ - ۷:۵۴ ب.ظ)

    اوهیرا از استفان هامبرت هم فک کنم بوی عنبر خالص رو بده شور و نمکی البته با قیمت بسیار بالا

  • حسین رجبی

    (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۴ ب.ظ)

    جامع و کامل. جز تشکر چیزی باقی نمیمونه ?

  • m.ali.b

    (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱۰:۵۰ ب.ظ)

    ممنون از مقاله ی مفیدت کیوان عالی بود.
    آخ آخ میستیک د اورینت❤️
    هیچ امبرگریسی به خوبی اون نیست. چقد باش حال کردم.
    هرچند این ماده تو امبراترنل گرلن هم حس میشه. اما میستیک یه چیز دیگس.
    من اگه یه روز به عمرم مونده باشه هم میخرمش …
    ضمنا تندیس افتضاح ترین ماده ی عطر سازی هم تعلق میگیره به امبروکسان?

  • ALi

    (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱۰:۳۰ ب.ظ)

    آقا کیوان اگر میشه یه مقاله هم درباره کمپانی ها بنویسید . مثه ژیوودان و بقیه .
    یه سؤال هم درباره “اجمل” دارم ؛
    این شرکت رو چطور ارزیابی میکنید شما؟
    کاراش ارزون قیمته اکثراً و از کارای معروفی مثه الین موگله هم کپی کرده . یادم نیست کجا خوندم که یکی از تأمین کنندگان و سازندگان روغن های عود باکیفیت عربی هستند(دهن العود) . خانم نظیر اجمل هم گویا طراح و یه جورایی همه کاره ی این شرکت هستند اما چون من مطمئن نیستم به صحت این چیزایی که عرض کردم ، فکر میکنم توضیحات شما بهتر و صحیح تر میتونه باشه . با احترام

  • آرش

    (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱۱:۱۸ ق.ظ)

    کیوان جان دو تا سوال ازت داشتم.
    با توجه به حالت سنگ عنبر به چه روشی اسانس اون گرفته میشه و چه حلالی رو براش استفاده میکنن؟
    من شنیدم این بوی مدفوع مانند یک سری عطرها بخاطر عود مصنوعی بی کیفیت هست. بغیر از عود مصنوعی و عنبر سیاه, دیگه چه موادی برای ساخت بوی مدفوع استفاده میشه. مثلا fruity aoud روژا که بوی پهن میده, مثل هندیها از پهن استفاده شده یا ترکیب مواد غیر فضولاتی هستش.

    • کیوان

      (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱۱:۴۲ ق.ظ)

      – عنبر رو میسابن و پودر میکنن بعد به نسبت ۳% توی الکل عطرسازی میذارن حداقل ۶ ماه بمونه
      – کسی از پهن استفاده نمیکنه. عنبر مرغوب هم بوی پهن نمیده. بذار دربارۀ نُتهای حیوانی هفته بعد توضیح میدم

  • Mohammadrezabahrami

    (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۲:۲۵ ق.ظ)

    سلام آقا کیوان عزیز ممنون از اطلاعاتی ک در اختیار دیگران میگذارید

    اگه یادت باشه من ی عکس تو گروه گذاشتم ک فکر میکردم مشکه بعد کفتین عنبر هستش اما با توضیحاتی ک اینجا دادین یکم اختلاف بو و یکم شباهت وجود داره

    • کیوان

      (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۷:۵۱ ق.ظ)

      اصن یادم نمیاد. تو تلگرام برام میفرستی؟

  • امیر

    (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱:۵۲ ق.ظ)

    ابتدا دو تا توضیح کوتاه بدم، سپس توضیحات مرتبط با متن.
    ۱- هر رفرنسی که امکان ویرایش متونش رو در اختیار عوام( غیر اکسپرت) قرار بده، باید فاتحه اعتبار علمی اش رو خوند، ویکی پدیا هیچ وقت نمیتونه یه رفرنس معتبر باشه، به هیچ وجه.
    ۲- هر کسی که اون قد دانش داره که بتونه بیاد وب و مطلبی رو مطالعه کنه، باید اونقدر هم آگاهی داشته باشه که بدونه تو هر وب سایتی و…، ملاک مولف یا حالا مترجم متن هست نه کسانی که کامنت می زارن. همون فرگرنتیکا که اشاره کردید و کامنت های کاملا متضادی که درج میشه، گواه این ادعاست. هر کی هم میاد سمور و مطلبی رو مطالعه می کنه این شرایط رو داره. اساس مولف باید باشد نه کامنت من و اون.
    اما…
    بله مسلما که مایع جنسی یک حیوان مگه چه قدر میتونه حجم داشته باشه، که مثلا هنگام آمیزش بشه بهش دسترسی داشت و تازه بتوان در مقیاس صنعتی ازش روغن استخراج کرد! این نهنگ تو قسمت سرش عضوی رو داره که بسته به سن و جنسیت اش مایعی مومی شکل سفید رنگی ترشح می کنه، که به نام اسپرم (اسپرماستی) شناخته میشه، روغن حاصله از این ماده به نام روغن اسپرم شناخته میشه. این روغن جدا و متمایز از چربی زیر پوست حیوان هست که استخراج میشه.
    و این که، بله امکان برگشت از روده کوچک به معده و ریفلاکس به دهان وجود داره.

  • K1

    (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱۲:۵۶ ق.ظ)

    مقاله بسیار جالبی هستش استفاده زیادی ازش کردم درود بر شما

  • amin

    (آذر ۲۲, ۱۳۹۶ - ۶:۵۹ ب.ظ)

    ممنون از مطالب علمی و جالبتون. کیوان جان امکانش هست منابعتون رو هم اعلام بفرمایید؟

  • امیر

    (آذر ۲۲, ۱۳۹۶ - ۵:۴۶ ب.ظ)

    تو پست مربوط به کهربا، یه توضیحی دادم در مورد نامگذاری نهنگ عنبر و منجر شد که گریزی بزنم به روغن حاصله از اسپرم این حیوان که کجاها کاربرد داره، و اصلا ربطی به امبرگریس نداشت…
    این ماده حاصل واکنش آنزیم های موجود در موکوس دستگاه گوارش این حیوان، با مواد پروتئینی موجود در روده هست، که به دلیل ذات کلوییدی محیط واکنش، ماده دفع شده یعنی امبرگریس حالت کشسانی داره و سفت نیست وقتی هنوز تازه هست.
    و باز همون طور که اونجا هم گفتم، می تونه در حالاتی از طریق مجاری مری حیوان نیز دفع بشه و لزوما مستخرج از مقعد این نهنگ نیست.

    • کیوان

      (آذر ۲۲, ۱۳۹۶ - ۶:۳۵ ب.ظ)

      امیر جان این مقاله که نوشتم خلاصۀ تحقیقات از چند کتاب و مقالۀ مرجع و گفتگو با صاحب نظرای این مقوله هست. حتی مقالۀ فرگرنتیکا هم دارای نقصهایی هست همونطور که ویکیپدیای انگلیسی هم اشتباهاتی توش موجوده. این که اصرار دارم که این ماده از دهان خارج نمیشه رو توی متن توضیح دادم و صد البته که ترشحات حاصل فعالیتهای روده هستن و چیزی که به روده برسه دیگه از دهن خارج نمیشه. اینا رو چرا دارم میگم؟ چون مثل خود پستی که نوشتم کامنتهای زیر پست هم جزوی از این موضوع حساب میشن و باید تو سلامت اطلاعاتی که به مخاطب میدم مطمئن باشم بنابراین لطفا یه مرجع معبتر که بتونه این موضوعات که گفتی رو تایید کنه رو درج کن
      نکته دوم اینکه چربی نهنگ رو میدونیم که خیلی کاربرد داره اما چربی اسپرم؟! حالا کاری نداریم که آیا نهنگ اسپرمش اونقدر چربی داره که بشه استفاده کرد یا نه، بیشتر ذهنم رو این سوال مشغول کرده که اسپرمش رو چطوری بدست میارن؟ توی آب موقع آمیزش مداخله میکنن؟ یا دستی حل میکنن قضیه رو!؟

      • ALi

        (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱۲:۴۱ ق.ظ)

        عرض ادب . مرسی از مقاله خوبتون

        خواستم نکته ای رو بگم در راستای همون سلامت اطلاعاتی برای مخاطب ؛ عرض کنم تا جایی که بنده اطلاع دارم برای به دست آوردن اسپرم هر جانوری نیازی نیست اون جانور انزال کنه با عرض پوزش . نهنگ ها در ژاپن و نقاط دیگه ای از دنیا به وفور شکار میشن که متأسفانه غیرقانونی هم هست شکار نهنگ و همین مورد اونها رو در معرض انقراض قرار داده و بعد از شکار چه با کشتن حیوان چه با اسیر کردنش میتونن با ایجاد برش و با یک سرنگ به سادگی اسپرم رو از بدنش خارج کنن . با احترام

        • کیوان

          (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱۲:۵۲ ق.ظ)

          بسیار عالی! البته برای حیوانی به اندازه نهنگ که سرنگ جواب نمیده مسلما، باید سطل بیارن چون به طور میانگین ۲۵ لیتر منی تخلیه میشه. اما سوال اینه که این اسپرم قراره به چه کاری بیاد؟ اگه منظورتون از اسپرم نهنگ اسپرماسیتی هست، اون مایع توی سر نهنگ هست و ربطی به سیستم تناسلی نداره. دوستمون امیر هم توی کامنتشون اشاره به روغن اسپرم کردن. اون روغن از همین ماده یعنی اسپرماسیتی گرفته میشه و چون تو انگلیسی به این نهنگ مختصراً اسپرم هم میگم اون روغن به اسم اسپرم اویل معروف شده. همونطور که توی مقاله گفتم باز تاکید میکنم که نذارین این واژۀ اسپرم گولتون بزنه. این جاندار دریایی پر از ابهامات هست فقط بخاطر همین شباهتهای لغوی. در حقیقت نام این جاندار وال آبی هست. آبی به معنی رنگ آبی

          • ALi

            (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱۲:۵۹ ق.ظ)

            سرنگ مخصوص نهنگ دیگه خخخخ
            نه من که اصلاً کاری به اون ماده Spermaceti ندارم و برای آقای “امیر” هم جداگانه کامنت گذاشتم که اون ماده در سر حیوان هست و شباهت اسمش به اسپرم ربطی به اون ماده نداره

      • ALi

        (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱۲:۴۸ ق.ظ)

        البته بنده هیچ نظری درباره سخن آقای “امیر” ندارم چون واقعاً اطلاعی از عنبر و اینکه چربی داره یا نداره اصن ندارم و فقط خواستم بگم به دست آوردن اسپرم نیازی به برقراری رابطه جنسی اون حیوان نداره . با احترام

    • ALi

      (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱۲:۵۷ ق.ظ)

      با سلام
      روغنی که مد نظر شما است گویا در سر نهنگ وجود داره و ارگانی به نام spermaceti organ اون رو میسازه و ربطی هم به اسپرم جنسی نداره درسته؟ . روغنی که برای ساخت شمع هم از اون استفاده میشه انگار .
      با احترام

      در سر نهنگ عنبر، مادهٔ روغنی اسپرماستی (Spermaceti) و روغن اسپرم وجود دارد که برای ساختن شمع مورد استفاده قرار می‌گیرد و روغن اسپرم به‌عنوان گریس یا روغن هم به کار می‌رود . ویکی پدیا

      https://en.wikipedia.org/wiki/Spermaceti

      https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ed/Sperm_whale_head_anatomy_%28transverse_%2B_sagittal%29.svg/1920px-Sperm_whale_head_anatomy_%28transverse_%2B_sagittal%29.svg.png

      • کیوان

        (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱:۰۴ ق.ظ)

        علی جان چربی خود نهنگ هم هست. لایه لایه چربی غنی زیر پوست این حیوان هست که تو صنعت به عنوان گریس طبیعی و همچنین برای شمع سازی استفاده میشه

        • ALi

          (آذر ۲۳, ۱۳۹۶ - ۱:۲۲ ق.ظ)

          بله بله ممنون آقا کیوان . اسکیموها تو یه مستند دیدم چربی زیر پوستشو میکندن و حتی میخوردن و برای گرم کردن خودشون و پخت و پز خیلی چیزا از چربی های زیر پوست این حیوان دوست داشتنی استفاده میکنن .
          اما عنبرش فقط همینه که گفتید به نظرم همون که جزو مواد دفعی بدنشه و بوی خیلی تندی هم داره شنیدم طبیعیش و خیلی گرون قیمته .

          ببخشید من سیستمم یه وقتایی قاطی میکنه قدیمیه خیلی و مجبور میشم پیام ها رو چند بار بزنم تا ثبت شه چون اصلاً وقتی ثبت میشه نشون نمیده توی سیستمم برای خودم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جای خالی را با عدد مناسب پر کنید. زمان مورد نظر برای پاسخ گویی به اتمام رسید، لطفا کپچا جدید امتحان کنید.