بررسی عطر پوملو پارادیس از آتلیه کولون

آتلیه کولون – پوملو پارادیس (Atelier Cologne – Pomélo Paradis)

سال تولید: ۲۰۱۵

کشور: آمریکا

گروه بویایی: مرکباتی آروماتیک (Citrus Aromatic)

عطار: رالف شُویگر (Ralf Schwieger)

 نُتهای برتر: پرتقال، هدیون، کهربا، انگور فرنگی سیاه، رز

فصول استفاده: تابستان و بهار

دبیرستانی که بودیم یه آدامسهایی بود به اسم شوک (Shock) که توش چند قطره اسانس غلیظ اسیدی و ترشی بود که محال بود موقع خوردن اشکت رو در نیاره! مزۀ به شدت ترش و میوه ای داشتن و یه جورایی تفریحی سالم بود برای نسل ما! شروع پوملو پارادیس من رو یاد اون شروع گول زنک و مرکباتی و میوه ای آدامس شوک میندازه. گرچه اون حس میوه ای زودگذر هست و عطر سریعا به خودش میاد و فضای کلیش رو به نمایش میذاره.

سال ۲۰۱۴ که یک پک سمپل از سیزده کار اولیۀ برند آتلیه کولون به دستم رسید اولین نکته ای که برام جالب بود شنای خلاف جهت این برند بود که خلاقیت رو فدای کیفیت و شفافیت رایحه میکرد و تو این راه انصافا هم سنگ تموم گذاشته و کارای خیلی خوبی روانه بازار کرد. این که میگم خلاقیت البته تعبیری هجوآمیز دارم از برندهایی که همگی حول محوریت عود و نت های شرقی با داعیۀ هنری کار کردن، هدف رو بازار خاورمیانه قرار داده بودن.

برگردیم سر اصل مطلب. این بار قرار نیست از این برند که همیشه مدافعش بودم تعریف کنم. هر چند که پوملو پارادیس نظر مثبت و تحسین تودۀ مخاطبین رو حسابی جلب کرده. شروع این عطر واقعا تاثیرگذار هست و واقع گرا طوری که به شما حس یه کوکتیل مرکباتی خنک توی هوای شرجی تابستونی کنار دریا رو میده. این رایحۀ شروع که خیلیها فکر میکنن از گریپ فروت صورتی یا داربی (میوۀ مرکباتی خِپِل و نسبتا تلخ مزه ای با ابعاد غیرعادی بزرگ و پوستی بسیار ضخیم) میاد در حقیقت ترکیبی از پرتقال، انگور فرنگی سیاه، برگ همین میوه (کاسیس)، کمی نتهای دریایی و هدیون (Hedione با نام علمی مِتیل دی هایدروژاسمونات، که یکی از نتهای مطرح در ساخت رایحۀ یاس بحساب میاد) هست.

انگور فرنگی سیاه (black currant) با رایحه ای آبدار، اگزوتیک، با فضایی فانتزی و عروسکی مانند، در حدفاصل بین شیرینی گلو-گـَز و ترشی آب دهن راه انداز، نه تنها لایۀ رویین عطر رو میتونه به تنهایی مدیریت کنه، که بخاطر ماندگاری بسیار بالاش تا انتهای عطر – با اضحملال خفیفی در رایحه ش – دوام میاره. از طرفی دیگه برگ انگو فرنگی یا کاسیس هم به همین منوال با ماندگاری قدرتمند یکی از بهترین گزینه ها برای هماهنگ سازی رُز در ترکیبات غیر شرقی بحساب میاد. در نتیجۀ حضور این عناصر در ترکیب پوملو پارادیس، شروع این عطر به راحتی سرابی از حس واقعی میوه ای بهتون میده که مزه ای شیرین و شکری داره. در حالی که دارابی یا گریپ فروت صورتی همچین مزه ای رو یادآور نمیشه.

از شروع مکـّاره و جذابش که بگذریم، باقیماندۀ عطر بستری تخت و بدون عمق از فضای مصنوعی پرتقالی و کهربایی هست که رز، زنبق و عناصر اکورد کهربا بهش ماهیت قدیمی میدن اما از طرف دیگه نعنا و پرتقال سعی میکنن از جدیـّت کار کم کنن و جوان و شاداب نگهش دارن. پوملو پارادیس عطری هست که یک حس ساده رو با اصرار به خورد مخاطبش میده. یه حس تعریف شده که درکش اصلا سخت نیست و برای اینکه خوصله سر بر نشه، شروعش شما رو توی هاله ای از یک خوشی زودگذر نگه میداره. دقیق مثل وقتی که به یک آشنا توی خیابون لبخند میزنین و وقتی رد میشین ازش بدون اینکه آگاه باشین هنوز لبخند روی لبهاتون هست و چند متر جلوتر به خودتون میاین.

کلیت این عطر فضایی زنانه داره که میشه مردونه هم باشه. کیفیتی نیمه شفاف و همه پسند میوه ای و موندگاری نسبتا خوبی داره. اما در کل بیشتر از اینکه به عطر شخصی و به بوی تن نزدیک باشه به بوی صابون یا اشیای خوشبو کننده ای شبیه هست که بوی قدرتمندی دارن، مثلا شمع یا عطر اتاق.

★★

نویسنده مطلب: کیوان

Carpe Odor

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *