جمعه بازار: مرجع پچولی زمستان ۹۶

تو پست جمعه بازار قبلی داشتم میگفتم سرمای امسال اونچنان که انتظار داشتیم روی کشور رخنه نکرد. خوبی و بدی هاش یه طرف، اون انگیزۀ کافی برای معرفی بهترین عطرهای پچولی رو بهم نداد. منتظر بودم سوز دی ماه برسه و در حالی که استخونهامون داره از سرما میترکه با گرمترین عطرهای پچولی حس گدازه های آتشفشان رو درونمون حس کنیم، اما دیگه بیشتر از این نمیتونم منتظر بمونم چون بهمن هم به آخر رسید و خبری نشد. وای به روزگار نسلهای آینده!

حس میکنم هنوز خیلی ها هستن که دقیقا نمیدونن پچولی چی هست و چه خصوصویاتی داره. برای معرفی، اندکی از این گیاه که از تیرۀ نعنا هست بگم بد نیست. بومی مناطق جنوب آسیا و نواحی گرمسیر و شرجی هست و قدش تا نزدیک یک متر میرسه و گلهایی سفید مایل به صورتی داره. واژۀ پچولی از دو واژۀ قدیمی زبان مردم تامیل در جنوب هند نشأت گرفته شده: پاچائی (Patchai) به معنی سبز، و اِلائی (Ellai) به معنی برگ. بنابراین واژۀ امروزیِ پچولی به معنی برگ سبز بوده که در طول زمان به شکل امروزیش در اومده.

حالا چشماتون رو ببندین و خودتون تو اروپای قرن نوزدهم میلادی تصور کنین. پارچه های نفیس ابریشم و کشمیر و بافته و دوخته هایی که از شرق واردات شدن مسلما چشم هر کس رو به خودشون جلب میکنن. اما خب سالهای ۱۸۰۰ هستیم، هواپیما وجود نداره و پست اکسپرس و DHL هم نداریم و هر محموله ماهها طول میکشه تا از طریق دریا یا راه ابریشم به غرب برسه. جون سالم به در بردن از دست راهنزن ها و دزدان دریایی چیزی نبود که کاروانسالارها و دریاسالارها از پسش بر نیان، اما از حملۀ بید و حشرات جون سالم به در بردن کار ساده ای نبود. با این حال به طرز معجزه آسایی این پارچه های نفیس و لطیف که غرب تو تولیدشون هنوز به اندازه کافی تکنولوژی و دانش نداشت و مواد با کیفیت نداشت، بدون هیچ آسیب و خرابی و بیدزدگی به دست خیاط ها و پارچه فروشها میرسیدن. جواب سوال فقط در یک کلمه هست: پچولی.

پارچه های نفیسی که توی تمام این راه طولانی توی صندوقهای تاریک و در بسته محبوس بودن توی مبدا توسط تولید کننده یا فروشنده توسط پچولی یا گیاهانی که بوی کافور مانند داشتن محافظت میشدن. رایحۀ برگهای پچولی که بعد از باز شدن صندوقها و استفاده از پارچه ها ماهها حس میشد به شدت مورد استقبال اعیان اروپایی قرار گرفت و بعدا به یک جور مُد تبدیل شد و به این منوال واردات روغن و عصارۀ پچولی برای مصارف شخصی و استفاده تو عطریات هم باب شد. این ماده بخاطر رایحۀ غنی، عمیق و چند بُعدی که داره بین اروپایی ها سریعا محبوب میشه.

نزدیک به یک قرن بعد توی دهۀ ۶۰ و ۷۰ میلادی ما شاهد انفجار مُد پچولی بین هیپی ها هستیم تا جایی که بوی پچولی به نماد هیپی ها (Hippie) تبدیل شد. منتها استفاده از جایگزینهای سنتتیک و بی کیفیت و ارزون قیمت باعث بدنامی این ماده توی ایالات متحده شد تا جایی که با لحنی گزنده پچولی مترادف شد با “دوش نگرفتن و کثیف گشتن”. البته این تعابیر عامی نباید ذهینت کسی که دنبال کشف دنیای عطر هست رو مسموم کنه چرا که پچولی در حقیقت چیزی خیلی بالاتر از فرهنگ هیپی هست. یک آچار فرانسه هست برای بطن عطر و یک مادۀ شرقی منحصر بفرد و در عین حال از عناصر کلیدیِ اکورد شیپغ (Chypre) که توی خیلی عطرهای غیر شیپغ هم رواج داره و بخاطر کاربرد بالاش اسم و رسمی از آن خودش کرده. پچولی به خوبی با رز همساز میشه، با اکورد فوژه (Fougère) زوایای قدرتمندی میسازه و توی عطرهای شرقی و عطرهای چوبی خیلی خوب ایفای نقش میکنه.

اما این پرکاربرد بودن پچولی گولتون نزنه. روغن طبیعی و با کیفیت پچولی از نظر قیمت و در دسترس بودن، جیزززه و کیف پولتون رو میسوزونه. اعلاترین روغن پچولی از سربرگهای این علف که تراکم چربی بیشتری توشون هست بدست میاد که فقط توی مرغوبترین عطرها بکار میره. بنابراین چیزی نیست که همینطوری تو هر عطری که پچولی توش لیست شده بهش بربخورین. با این وجود عطرهای پچولی-محور جانورهایی هستن که طرفدارای پر و پا قرص خودشون رو دارن. یه جورایی نمیشه از رایحۀ زمینی، چوبی، گرم و کپک مانند و شیرین و کافوری پچولی دل کند. اینا تازه قسمتی از وجوه بویایی این گیاه بود.


Lorenzo Villoresi Patchouli: پچولیِ ادویه ای و آروماتیک

وقتی صحبت از ادویه توی فرهنگ غذایی میشه معمولا ذهن ما میره طرف اعراب و هندیها. اما در حالی که آشپزی عربی و هندی با اغراق توی استفاده از ادویه طعم غذا رو برای ذائقۀ خیلی ها غیر قابل قبول میکنن، ایتالیایی ها استادکارانه به استفاده از ادویه به اندازه ها و تناسبات طلایی دست پیدا کردن. دارم از تمدن روم باستان صحبت میکنم که حتی برای طعم دادن به غذا عطر میساختن و ادویه جات با وجود قیمت بالا و در دسترس نبودن جزو جدایی ناپذیرِ آشپزخانه هاشون بود. بی دلیل نیست که امروز آشپزی ایتالیایی به راحتی بین همۀ دنیا جا باز میکنه، در حالی که شما برای نام بردن یه غذای فرانسوی یا انگلیسی باید چند لحظه فکر کنین! تازه اگه بشناسین. همین استادکاری ایتالیایی رو شما توی عطرهای نابغۀ فلورانس، لورنزو ویلورسی میبینین. ویلورسی بی شک ایتالیایی ترین عطرساز عصر ماست که حتی پچولیِ این عطرساز هم با وجود وفاداری به اصلِ این ماده، طعم و رنگی ایتالیایی داره. عطری وفادار به اصلِ پچولی و به مراتب اصیلتر و شرقی تر از هر نمونۀ دیگه. شروعی آرام و متین داره اما در عین حال روی وجوه آروماتیک، رزینی و چوبیش تاکید میکنه. حس سکون و آرامشی توی این آشوب وجود داره که من واقعا میپسندم! مثل تماشای یه منظرۀ زیبا از پشت پنجرۀ اتاقی دنج میمونه؛ و این جادوی پچولی هست. به خصوص که این پچولی با مشک همساز بشه. این پایان کار ویلورسی رو خیلی دوست دارم: بازی مشک در کنار پچولی و سندل و لاوندر و وتیور.

Chanel Coromandel: پچولیِ رزینی و کـَره ای

شنل کورومندل یکی از نمونه های خوب پچولی هست که این سالهای اخیر هم طرفدارای زیادی پیدا کرده. دسته بندی کردن این عطر واقعا سخته. رایحه ای رزینی و گرم و چوبی و ملایم اما متراکم، که شما رو یاد کره، کارامل، چوبی که رنگش به مرور زمان تیره شده، میوه های خشک شده، ته بوی باقی مانده از سوختن بخور، و بوی اندرونیِ یک عمارت با دکور چوبی و فرشهای قرمز رنگ و پرده های مخمل میندازه. این کورومندل رو به یکی از پر ناز و کرشمه ترین عطرهای پچولی و شرقی تبدیل میکنه که بخاطر رایحۀ منحصر بفرد چوبی و شیرینش جنسیت معین کردن براش هم ناممکنه. پچولی این عطر برعکس خیلی موارد مشابه اصلا حالت زمینی نداره و سبک و بی وزن هست.

Rancé Laetitia: پچولیِ بالزامیک و پرتقالی

برند رنسه (تلفظ درستش غُنسه هست) دید زیبایی شناسی بدون مخدوش کردن مرز بین همه پسندی و ساختارشکنی رو سرلوحه قرار میده و استادانه دست به ساخت ترکیباتی کلاسیک میزنه که اگه صد سال پیش استفاده میشدن صد سال بعد هم قالبیت استفاده دارن، بدون اینکه از مد بیفتن. این البته آرمان نهایی همۀ ماست که عطر ما “خوشبو” باشه. لتیسیا عطری هست با ترکیبی کلاسیک و روحیه ای مدرن و جوان، بر پایۀ پچولی، صمغ لابدانوم، رز، پرتقال و وانیل که فضایی آشنا و خوشمزه و شاد رو میسازه و بستری رزینی و بالزامیک هدایتش میکنه. ردی خفیف از جوز هندی به شروع پرتقالی و گلیِ عطر نرمیِ ادویه ای لطیفی بهش میده. پچولی و رز و نتهای رزینیِ این عطر عاری از هر گونه خشونت، تاریکی، یا فضای سنگین هستن و در عوض حسی بی وزن، آفتابی و تازه و بهاری دارن. لتیسیا جوان و تازه و نورانی هست اما صلابت داره و مستحکمه و مثل عطرهای میوه ای و گلی شل و سست عنصر نیست. یه عطر بالزامیک و پچولی و وانیلی شیرین بدون اینکه شیرینیش زننده باشه. یه عطر زنونۀ متشخص و روزمره.

Jovoy Psychédélique: پچولیِ کهربایی و وانیلی

ژووی سایکدلیک با اشاره به فرهنگ هیپی ها و هِد شاپ ها، پچولی رو نه به صورت یه رایحۀ ارزون قیمتِ دم دستی، که با کمک کهربا و وانیل و شمعدونی، بهش بُعدی جدید، خوشگذران، ثروتمند اما نه لوکسگرا میده. بیشتر حال و هوای آدمایی رو داره که با پول فقط کیف دنیا رو میکنن! حالا از این بگذریم، سایکدلیک واقعا موجود عجیبی هست. در حالی که ترکیب رایحۀ اکورد کهربا و پچولی از حد تحمل خیلی ها بیرونه، این معجون عجیب غریب تو همون سال اول دشمن کیف پول همه شد و در کنار پرایوت لیبل پرفروشترین کار ژووی حساب شد و هنوز هم میشه؛ تا جایی که برادر من که فقط عطرهای فِرِش و تابستونی استفاده میکنه هم خریدش! سایکدلیک ترکیبی خاکی و گرم هست که کهربای بیسکوئیت مانند Ambre 114 و وانیل و رز و شمعدونی بهش ماهیتی لذت گرا و هدونیست میدن و صمغ لادن و مُشکی که حسابی حیوانی هست ابعاد تاریک و شهوانی رو توی این عطر زنده میکنن.

Nasomatto Hindu Grass: پچولیِ رزی و شکلاتی

نازومتو هیندو گرس یه خرده باهاتون توی پیدا کردن پچولی توی ترکیبش قایم موشک بازی میکنه. نقش پچولی توی کلیت این عطر مثل کُمدی وودی آلن میمونه. اثری از لحظۀ فکاهی نیست اما کلیت کار یک ماجرای فکاهی رو تعریف میکنه. اینجا هم پچولی توی کلیت کار نقش خودش رو تعریف میکنه. شروعی سبز، گرم، نعنایی، کافوری و شبیه خمیردندون داره که خیلی تابلوئه: شمعدونی و رز. این اکورد همون رفیقمونه که توی عطر ژرانیوم پوغ موسیو از فردریک مال بوی خمیردندون رو میسازه! منتها عمر این خمیردندون توی هیندو گرس کمه و بعد از کمی به بوی تاریک و پودری و خشک رز و توتون و بنزوئین میرسه و حس خوب بدن گرم میده و پوستی که یک روز قبل استحمام کرده. بویی صلح طلب و دعوت کننده و دوست داشتنی داره و رایحه ای شیرین و خیلی خفیف شکلاتی و کمی توتون مانند.

Frederic Malle Monsieur: پچولیِ چوبی و بخوری

فردریک مال موسیو عطری رسمی و جدی هست که بین فضای مردونه و زنونه معلقه. از یک طرف خشونتی مردونه و از طرف دیگه گرمای پچولی و نارنگی زنونه، هویت اصلی این عطر هستن. فضای اصلی موسیو خیلی به عطر ام سون از ایو سه لورن شباهت داره و از طرفی هم رگه هایی از عطر Duro از نازومتو رو میشه توش دید. موسیو فضایی مشروبی و کمی کپک مانند و تخمیر شده رو به نمایش میذاره اما اوضاع به همین منوال پیش نمیره. کم کم رایحۀ نمورِ رام و نارنگی افول میکنن و بخور و پچولی بالا میان و فضای چوبی و ادویه ای خیلی خاصی به عطر میدن. میشه به جرات موسیو رو یکی از موفقترین عطرهای پچولی-محور این سالهای اخیر دونست. رایحه ای شیک، رسمی، گرم، زمستونی، شبانه و تا حدی رمانتیک داره.

Nishane Múnegu: پچولیِ حیوانی و چرمی

زیره نُتی هست که توی آشپزخونه جزو ادویه جات حساب میاد اما تو دنیای عطر جزو نتهای انیمالیک هست که توی ساختار فضای چرم نقش مهمی داره. نمونه این نت رو میشه توی عطر Puredistance M مشاهده کرد که چطوری بوی گزنده و ترشیده و خشکش به کمک چرم و دارچین میاد. مونِگو با کمک گرفتن از زیره بدون اینکه وجوه شرقی و خوراکی مانند و چرب و چیلی بسازه، فضای چرمی لوکس و نافذ و کمی انیمالیک رو به پچولی هدیه میده. در واقع میشه گفت پچولی هم جزوی از همین چرم کلاسیک/مدرنِ غیر شرقی هست اما دوزش بالاتر از حد معموله و همین باعث میشه خیلی واضح توی ترکیب حس بشه. پچولیِ مونگو متراکم هست و خیلی غلیظ تراوش میکنه. این نت با ادویه ها و پرتقال و هل و زیره قوام اومده تا فضایی گرم، کمی کهنه، چرمی و خشک رو ایجاد کنه که هم کمی شبیه بوی لباس زیاد پوشیده شده و بوی دهن (نه از نوع بدش) هست، و هم خیلی تازه و جذابه. مونِگو در عین حال که یک عطر پچولی موفق و خاص هست که خیلی آشناست اما نمونه براش نمیشه معرفی کرد؛ یه مثال خوبه برای عطرهایی هست که وجه حیوانیشون آزار دهنده نیست و دوست داشتنی هست.

Xerjoff Birdie: پچولیِ نمور و خاکی

سرژف توی سری Join the Club اون ساختارشکنی و خلاقیتی که دوست داشت توی سری های دیگه ش انجام بده و بخاطر پرستیژش نمیشد، رو اعمال میکنه و دست به ساخت ترکیباتی ماجراجویانه و خارج از چهارچوب عُـرفِ عطرهای با پرستیژ میزنه و افق خلاقیت رو یواشکی لمس میکنه. بیردی یکی از بهترین نمونه ها برای این ادعاست. ایدۀ این عطر از بازی گلف گرفته شده و این عطر برای طرفداران گلف ساخته شده. عطری بسیار خاکی و سبز با شروعی صابونی و گـَس و کمی تاریک که توی بطنش پچولی و لاوندر به خوبی حس میشن و در کنارش رایحۀ آب دریا، وتیور و رایحۀ خاک شما رو یاد عطر معروف ژان کلود النا برای هرمس – Un Jardin sue le Nil – میندازه. پچولی توی این کار با اینکه توی شلوغی جمعیت قدکوتاه تر از بقیه عناصر هست، حضوری قدرتمند داره و بویی چوبی و کلاسیک و تیره به عطر میده و ساختار عطر رو از شدیدا مدرن و تجریدی شدن دور نگه میداره.

Histoires de Parfums Noir Patchouli: پچولیِ الدهیدی و گلی

کارهای برند ایستواغ دِ پغفم هویت بارز و شناخته شده ای دارن. این برند مثل خیلی از برندهای عطر امضای مشخصی داره و این امضا رو میشه با رایحۀ پودری و کمی شیرین و الکلیِ شروع که حس زرق و برق میده توی نواغ پچولی حس کرد. این عطر با بقیه عطرهای پچولی که نام بردم یه فرقی داره و اون رایحۀ قدیمی و کلاسیکِ گـُلی هست. یک پچولیِ ادویه ای عطر رو شروع میکنه و در کنارش بوی رز و نرگس و الدهیدِ گازدار، که همون حس زرق و برق رو بهتون میده، از ابتدای کار کامل حس میشن و میشه گفت مسیر حرکت رو به سمت زنانگی خم میکنن و پچولی رو به کل از اون فضای هیپی و مرتاض گونه دور میکنه. نتهای ادویه ای و آروماتیک مثل هل و ژونیپر (میوۀ سرو اُرس) ایجاد فضایی شبه-چرمی میکنن که به پچولیِ قدرتمند و گرم و شیرین این عطر خیلی میاد و حس شرقی لوکس و نابی رو بهش میده. نواغ پچولی خاکی، شرقی، چرمی و ادویه ای و گلی هست که گرمای بی نظیرش داره کم کم از فصل استفاده ش دور میشه. یه عطر زمستونی و بی نظیر کلاسیک.

Tom Ford Patchouli Absolute: پچولیِ وتیوری و دودی

تام فورد پچولی ابسولوت یک جانور به تمام عیاره و قدرت خارق العاده ای داره که شستشو و حمام نُمره و دلاک هم حریف این عطر نیستن! دو تا اسپری روی ساعدم زدم و بعد از ۸ ساعت دو بار کامل شستم و بعد از ۱۰ ساعت دوش هم گرفتم اما هنوز مثل کنه روی دستمه. پچولی ابسولوت با بوی تیره و تاریک عود و نخل مرداب باز میشه. این نخل مرداب رو توی یکی از عطرهای عودی آمواژ خیلی خوب میتونین حس کنین: اپوس هفت. رایحه ای باتلاق مانند، تاریک، تلخ و اخمو داره که در کنار عود، بُعد غول آسایی بهش میده. پچولی ابسولوت بعد از کمی که شما رو با رایحۀ نمور، تاریک و دودیش مشغول کرد وجوه خاکی و چوبی جدیدی رو بازی میکنه: وتیور میاد رو و پچولی هم به وضوح در کنارش داره نقش آمپلیفایر رو بازی میکنه. وتیور این عطر دقیقا همون وتیور Grey Vetiver هست با رایحه ای تلخ و چوبی تر و دودی تر و با قدرتی چند برابر. با وجود تلخی و تیرگی این عطر هم درست مثل گری وتیور خیلی پرستیژ داره و خیلی مردونه هست.

Tiziana Terenzi Ursa: پچولیِ عودی و قلیونی

شروع اورسا مثل خیلی از ساخته های پائولو ترنزی شلوغ و گیج کننده و متراکمه و با کلی نت گول زننده شروع میکنه که مثل سردر ورودی بازارهای قدیمی آدم رو به داخل دعوت میکنه. اورسا با رایحه ای میوه ای و مشروبی شروع میشه که نمایندۀ رایحۀ قلیون هست و به همین منوال حالتی میوه ای داره که با بوی مشروبی عطر همساز میشه و برای فضای چرمی و عودی مقدمه چینی میکنه. و شما از همین لحظه حضور پچولی رو حس میکنین؛ گرچه تا آخرین نفس این رایحۀ میوه ای و مشروبی روی بودنش پافشاری میکنه و خودش رو میندازه جلو. با این حال پچولی قدر قدرتانه عمل میکنه و کلیت کار نهایتا توی بستر عطر حول محور این نت میگرده.


خب اگه میگین اینا که همشون عطرهای نیش هستن و قیمتشون بالاست، یه چند تا هم از عطرهای برندهای متداول یا دیزاینر معرفی میکنم اما دیگه قیمتهای عجیب غریب این روزهای بازار ایران تقصیر من نیست. عطرهای زیر بهترین گزینه هایی هستن که توشون پچولی جزو نتهای اصلی هست.

Yves Saint Laurent M7 Oud Absolu تو یه پست ام سون عود ابسولو رو عطری مناسب برای هر دو جنسیت توصیف کرده بودم. ام سون عود ابسولو شروعی پرتقالی و گرم داره با پچولی و عود و روایح رزینی. عطری گرم و شرقی با شیرینی خشک و کنترل شده که حس صحرا رو القا میکنه.

Paco Rabanne Black XS زنونه یه عطر گرم و خشک هست که هم حس حرارت میده و هم حس تازگی. محوریت این عطر با کاکائو و پچولی و نتهای خوراکیِ میوه ای مثل یه ترانه هست که هر بار گوش میکنین حس و حالتون رو تازه میکنه.

Tom Ford White Patchouli که شباهت خیلی جالبی به بلک ارکید از همین برند داره، در حقیقت یک اکورد گلی متراکم هست در کنار پچولی و نتهای شبه خوراکی. تراکم بالایی داره و رایحه ای شبیه بوی بستۀ سیگار تازه باز شده و یاس و رز و قارچ روی خاک نمور داره.

Yves Saint Laurent Elle یکی از روزمره ترین و در عین حال خوش دست ترین عطرهای زنونه هست که تا امروز دیدم. رایحه ای مثبت و شاد و بی دغدغه و شیرین از پچولی، رز و گل صدتومنی و فلفل بعلاوۀ کمی نُت میوه ای اگزوتیک برای القای حس اغواگری.

Thierry Mugler Angel رو میشه یکی از ساختارشکن ترین عطرهای پچولی-محور نامید. ترکیبی که توی ساختش هیچ افقی نتونست جلوی خلاقیت رو بگیره. به شدت گرم، به شدت متراکم، شیرین و دودی با رایحۀ عسل، کارامل، پچولی و شکلات پرالین که موج جدیدی از روایح شرقی رو تو سال ۱۹۹۲ بنیانگذاری کرد.

Viktor&Rolf Flowerbomb عطر پچولی زنونۀ مورد علاقۀ منه. رایحۀ چای با یک اکورد قدرتمند گلی و پچولی بکار برده شده که در عین حال که حالتی شبیه آدامس و شکلات رو به ذهن متبادر میکنه فاقد شیرینی زننده و چسبناک هست. این عطر به وضوح خوانشی نرمتر از انجل تییری موگله حساب میاد بدون اینکه شباهت جدی بهش داشته باشه.

Davidoff Zino اولین گزینۀ مردونه با محوریت قدرتمند پچولی و روایح چوبی که به ذهن میرسه هست. حتی خیلی پیشتر از اسم عطرهای نیش این عطر حق پیشکسوتی تو زمینه پچولی داره. بذارین فضای گرم و تخمیر شدۀ چوبی این عطر رو تصویر کنم: یه مرد رو تصور کنین با صورت کمی آفتاب سوخته، صورت اصلاح شده، چونۀ پهن و مکعبی و پولیور پشمی یقه اسکی رنگ روشن و شلوار فاستونی خاکستری تیره.

Chanel Coco Noir به وضوح یک شنل هست. اما یه شنل مدرن بدون هیچ تعلقاتی به شنلهای کلاسیک. بویی گرم و نافذ و چگال داره که روی همون رزق و برق و لوکس گرایی تاکید میکنه که شنل از ابتدا تا امروز توی عطرهاش رعایت کرده. فضای رز و پچولی کوکو نواغ چوبی، رزینی و کمی شکلاتی هست و شمعدونی و مشک حسی کلاسیک به رزش میدن.

Christian Dior Miss Dior به شکلی اغواگر بوی گرم و نرم، قابل اعتماد، و در عین حال شیطونی داره که حس یه کمد چوبی بزرگ رو میده که لباسهای رسمی و گرونقیمت زنونه توش آویزون هستن! رایحه ای منحصر بفرد از پچولی و رز پودری و بوی تخمیر شدۀ شراب. گرچه یه عطر تک و تکرار نشده نیست اما امضای مشخصی داره.

حالا نوبت شماست. میدونم که میدونین اینها تنها عطرهای پچولی توی بازار نیستن. خیلی از شاهکارهای پچولی فقط به این خاطر که توی ایران بندرت دیده شدن توی این لیست قرار نگرفتن. بنابراین توی کامنتهاتون گزینه هایی که فکر میکنین لازمه توی این پست معرفی بشن رو با بقیه دوستان به اشتراک بذارین.

نویسنده مطلب: کیوان

Carpe Odor

20 دیدگاه در “جمعه بازار: مرجع پچولی زمستان ۹۶

  • Ati

    (اسفند ۱۰, ۱۳۹۶ - ۱۲:۴۷ ب.ظ)

    مرسی که عطر پچولی میکالف و تو کانال معرفی کردین ولی من هیچ جا ندیدم این عطرو تو فروشگاهها ولی واجب شد خیابون وزرا رو وقتی رفتم تهران یه شخم بزنم ??

    • کیوان

      (اسفند ۱۰, ۱۳۹۶ - ۱:۲۴ ب.ظ)

      خیلی عطر شیکیه. اندازه شیشه، کلیک درش رایحۀ بی نظیرش، و اون پارچۀ توری روش. تو دهۀ ۸۰ میلادی یه سری جورابهای زنونه مد بودن که عین پرده و رومیزی همین نقوش گلدوزی رو داشتن. من که بچه بودم یادمه خانوما تو مهمونیا و عروسیها اونا رو میپوشیدن. این توری بافی روی اون دقیقا همون نقوش اسلیمی رو داره. البته این نقوش هم مثل اینکه دوباره دارن مد میشن

  • Zehnaahang

    (اسفند ۲, ۱۳۹۶ - ۴:۴۹ ق.ظ)

    اووونقدررر دراز و مبسوط بود که ده درصد آخرِ شارژ گوشیم تموم شد و یکبار خاموش شد ولی متن هنوز تموم نشده بود ??

  • K1

    (بهمن ۲۸, ۱۳۹۶ - ۱۰:۰۴ ب.ظ)

    بسیار عالی و کاربردی ?????

  • ALi

    (بهمن ۲۸, ۱۳۹۶ - ۶:۰۴ ب.ظ)

    سلام مجدد
    آقا کیوان ضمن عرض خسته نباشید ، یک سؤال !
    نارسیسو فور هیم جزو عطرهای با پچولی خوب و قوی حساب میشه ؟
    بین عطرام اینم فک میکنم بوی پچولی قوی و غالبی داره ، درباره مشک توی این عطر هم یه توضیحاتی بدین ممنون میشم .
    دو تا سؤال دیگه هم بود که یادم رفت بگم اولش ،
    به نظرتون گوچی پور هوم و بنتلی فور من ابسولوت هم با توجه به اینکه نت هاشون متفاوته اما شباهت رایحه دارن ممکنه در فرمولشون برای ایجاد اون حس بخورمانند از پچولی استفاده شده باشه ؟ با احترام

    • کیوان

      (بهمن ۲۸, ۱۳۹۶ - ۸:۴۸ ب.ظ)

      سلام
      در مورد نارسیسو زیاد مطمئن نیستم پچولیش غالب باشه. باید دوباره تست کنم. توی گوچی هم نه بخور چیزی نیست که پچولی بتونه بسازه

  • ALi

    (بهمن ۲۸, ۱۳۹۶ - ۱:۳۲ ق.ظ)

    سلام به همگی

    دو تا نکته : یکی درباره هیپی ها ، یکی هم درباره پچولی و رایحه ی باحالش ؛
    ۱ . هیپی ها خیلی هم باحال بودن و من ازشون خوشم میاد و یکی از حسرتای زندگیم این بوده که کاش تو دهه ۶۰ و ۷۰ و ۸۰ میلادی منم بودم و از اون فضا نهایت لذت رو میبردم ! وای فکرشو بکن ، راک اند رول ، هیپی گری ، پانکیسم و خلاصه کلی فاز و فضاهای خسته ی دیگه و در یک کلام : نهایت رهایی ! هر کی به هیپی ها چرت بگه خودش مشکل داره چون فرهنگ هیپی رو درک نکرده .
    ۲ . پچولی عااااااالیه ، من سه تا عطر گرفتم از مجموعه سولی نتس ، وانیل ، کهربا و پچولی . پچولی و کهرباش حرف نداره . یه رایحه ی گزنده ، قوی ، غنی ، شاخص ، خاکی و زمینی و گیاهی و تلخ و نیمه تاریک . به مشام من بین گیاها شبیه بوی اکالیپتوس هم هست رایحه اش یه کم . نت های بخور و عود رو وقتی پچولی همراهی میکنه مردانگی و جدیت این نت ها تثبیت میشن . کهربا و پچولی با چاشنی گلهایی مثل رز هم میترکونه معمولاً . وقتی تو یه عطری غالب باشه همه روایح رو کنار میزنه و به تنهایی صحنه گردونی میکنه . دوسش دارم واقعاً . مرسی از متن خوبت آقا کیوان . با احترام

    – ببخشید من وسواس دارم و گاهی چند بار ویرایش میکنم نوشته هامو

  • آرش

    (بهمن ۲۷, ۱۳۹۶ - ۱۱:۲۲ ب.ظ)

    بوی پچولی مصنوعی خنتایین بهم خورده که واقعا نفرت انگیزه. دو تا کار دیگه پربو هم هستند که بر پایه پچولی درست شدن:
    Mon Patchouli-Ramon monegal کارش بالانس نیست و اونقدر پچولی قدرتمنده که شاید بشه گفت از اینترلود وینتیج هم قویتره.
    Patchouli boheme – LM یک کم بوی شیرینی داره ولی کار خشبو و قویی هست.

  • Hamed

    (بهمن ۲۷, ۱۳۹۶ - ۹:۱۳ ب.ظ)

    ممنون آقا کیوان جای همچین پستی درباره پچولی خالی بود
    وقتی دقیق تر میشم میبینم که تو بین محبوب ترین عطرام پچولی اکثرا یه طرف قضیه بوده و کم و بیش میدون داری میکنه
    بین اینایی که معرفی شد سرجف بردی رو یه جور دیگه دوست دارم یه حس غربت کهنه شده خاک گرفته و اصیل تو وجودش هست که باید مدرنیته رو فراموش کرد تا بشه دوسش داشت ، قابلیت پوشش بالایی نداره
    به غیر از کارایی که اسم برده شد تو بین کارای ارزون قیمت تر میشه از لنستنت گرلن با دونسخه ادو تویلت و پرفیوم اسم برد که رایحه پچولی مصاحبت گرمی در کنار چوب صندل و تلخی کاکائو به وجود میارن البته من بیشتر نسخه تویلت مد نظرمه و تولیدات ۲۰۱۳ و پیشتر، از کیفیت نسخه های جدیدترش اطلاعی ندارم
    و هم چنین میسترال پچولی از آتلیه کولون که البته پچولی سنگینی نداره و خیلی استوار نیست در کنار رایحه گل شمعدونی و بوی شاداب دارابی که بیشتر به درد بهار و تابستون میخوره

  • Ati

    (بهمن ۲۷, ۱۳۹۶ - ۹:۰۱ ب.ظ)

    اوایل که عطر میخریدم تو این فازا نبودم که این عطر مناسب چه فصلیه، نوتاش چیه، واسه چه برندیه، میرفتم از هر عطری خوشم میومد میخریدمش 🙂
    کم کم دیدم بعضی از عطرارو که استفاده میکنم همه از بوش تعریف میکنن و میگن این عطر روی ما این بورو نمیده!!
    به مرور بررسی کردم که که این عطرا چی دارن!؟
    اینجا بود که با نوتای عطر و… در حد مبتدی آشنا شدم
    فهمیدم چرا بعضی عطرا مورد پسندم هستن! و چرا بعضی عطرا رو من بوشون خیلی خوبه!
    و نهایتا فهمیدم چرا برند مورد علاقم توی عطرا شنل هست 🙂
    همش مربوط میشد به پچولی!!!!!!!
    نه تنها از بوش خوشم میاد از اسمشم خیلی خوشم میاد خیلی ژینگوله مستونه اسمش?? مرسی ازینکه ریشه اسمشو گفتین??
    در ادامه پر حرفیام عطراییکه پچولی دارن و من دوسشون دارم و میگم?
    ١. کوکومادمازل
    ٢.شنل چنس او فرش
    ٣.نارسیسو رودریگز فور هر پرفیوم
    ۴. وایت پچولی تام فوردم که خودتون گفتین??
    ۵.میدنایت پویزن دیور
    ۶. Chanel allure sensuelle

    • کیوان

      (اسفند ۶, ۱۳۹۶ - ۴:۳۶ ب.ظ)

      شما برنده قرعه کشی سمور شدین. لطفا آدرس + اسم کامل + تلفن + کدپستی رو به ایمیل سمور بفرستین:
      samoor.perfume@gmail.com

  • Masoud

    (بهمن ۲۷, ۱۳۹۶ - ۸:۴۸ ب.ظ)

    سلام کیوان جان نگفتی کالون و میموسا چیه

  • پوریا دمی زاده

    (بهمن ۲۷, ۱۳۹۶ - ۷:۲۶ ب.ظ)

    سلام خدمت شما اقا کیوان و همکاراتون تو گروه سمور .
    از بین عطرایی که معرفی کردید توی عطرای متداول بازار عطرای خیلی خوبی رو معرفی کردید ولی یه جای خالی بزرگ برای L’instant گرلن باقی گذاشتید .
    اما تو قسمت عطرای نیش نصف این کارایی که معرفی کردید رو تست کردم به نظرم پچولی لورنزو از همشون بهتر بوده ولی یه عطر ناشناخته هست که از همه اینا بهتره و به نظرم بهترین کار پچولی وشاید بتونم بگم بهترین ادکلنیه که تا حالا داشتم که یکی از دوستان از فرانسه اووردن . این عطر فقط توی پاریس و دو شهر دیگه فرانسه به فروش میرسه . توصیه میکنم حتما این عطر رو گیر بیارید و چند تا تست از اون داشته باشید . اسم این عطر amour de patchouli هست و تو دو مدل شیشه ای و بطری تولید میشه . مدل شیشه ای اون یه حالت گرم و صمیمی داره و مدل بطری هم یه شخصیت درون گرا و با اعتماد به نفس رو به نمایش میذاره . نزدیکترین کار تولیست شما به این کار پچولی لورنزو هست که تقریبا یه قیمت هم هستن ولی به نظر من و با توجه به اینکه پچولی لورنزو رو خیلی دوست دارم این کار یه سر وگردن از اون بالاتره.

    • کیوان

      (اسفند ۶, ۱۳۹۶ - ۴:۱۰ ب.ظ)

      شما برنده قرعه کشی سمور شدین. لطفا آدرس + اسم کامل + تلفن + کدپستی رو به ایمیل سمور بفرستین
      samoor.perfume@gmail.com

  • حامد حسینی

    (بهمن ۲۷, ۱۳۹۶ - ۶:۳۹ ب.ظ)

    ممنون کیوان عزیز. مقاله عالی ای بود. منم یه سری پچولی هایی مثل پچولی مولینارد و … رو دوست دارم که تو مقاله نیومده بود.

  • وحيد

    (بهمن ۲۷, ۱۳۹۶ - ۶:۰۵ ب.ظ)

    وای لحظه شماری میکردم برای این پست
    من عاشق بوی پچولی ام
    و همینطور عاشق لورنزو ویلاروسی و بردی هستم

  • افشار

    (بهمن ۲۷, ۱۳۹۶ - ۴:۳۰ ب.ظ)

    خیلی عالی بود . مرسی کیوان ،
    من به شخصه در کنار نت های عود . وتیور و چرم عاشق نت پچولی هستم. خیلی مردونه و با صلابته مشروط بر اینکه نت غالب باشه.
    پچولی اترو یکی از بهترینها در کنار سایکودلیکه برای من .
    تو کارهای ارزون هم زینو سالهاست ادکلن دم دستیمه. و همینطور جنتلمن ژیوانشی هم کار بسیار محبوب و جذاب و مردونه و موفق در مارکت هست .
    به نظر من پچولی خودش به تنهائی میتونه ی عطر باشه. ولی در کنار ژرانیوم و چرم خیلی میپسندمش.?

  • شیبانی

    (بهمن ۲۷, ۱۳۹۶ - ۴:۱۶ ب.ظ)

    عالی بود
    دست مریزاد
    بسیاری از مطالبو نمیدونستم مثل اینکه برای حفظ پارچه ها از پچولی استفاده میشده.
    مطمئنا انتظار نداشتم که همه عطرهای پچولی محور یا با رایحه برجسته پچولی را تست کرده و درمورد همه شان مطلب بنویسید. ولی چون در انتهای مقاله خواسته بودید، چند عطر دیگه اسم میبرم.
    جای لالیک وویاجر خیلی خالیه. یک عطر خوش قیمت با کیفیت از میشل آلمیراک. ترکیب پچولی و وتیور.
    دیور پچولی ایمپریال که فرموده بودید نتوانستید تست کنید یکی از بهترین مرجعهای پچولیست که خوشبختانه در ایران گیر میاد ولی متاسفانه خیلی گرونه.
    پچولی پروفوموم روما از بهترین پچولیهاست و شرایطی مثل دیور داره.
    نیکلای پچولی اینتنس که یک شیپق فوق العاده با روایح لاوندر اسپایسی چوبی و فلورال که علیرغم اسمش برای تشخیص پچولی در رایحه اون خیلی موفق نمیشیم.
    رامون مونه گال مون پچولی کاملا کلاسیک. ترکیب پچولی و کهربا. فوق العاده با کیفیت و متفاوت از هر پچولی دیگه.
    آنتونیو ویسکونتی ربل، پچولی مولینارد و ولوت پچولی دولچه گابان هرسه شباهت زیادی به سرژف بیردی دارند.
    الی صعب کویغ پچولی ترکیبی با کیفیت از پچولی، چرم و عسل. کیفیت بالا وقیمت نسبتا مناسب.
    وی کانتو میکولپا با شباهت نسبی با پچولی پروفوموم روما.
    اورتوپاریسی بروتوس که بنظرم ارزش قیمتشو نداره.
    جیونچی جنتلمن افسانه ای که جای خالیش در این لیست عجیبه.
    پچولی جاوانس و فرانک بوکلت هم کیفیت و قیمت قابل قبولی در ایران دارند.
    رئال پچولی ۱۹۲۰ یک کار پچولی تنباکوی کمی چرمی فوق العاده است.
    بالاتر از رئال پچولی، کویق تاباک از برند دیوید ژوقکن در همین سبک است.
    دوستانی که امکان تهیه عطر از خارج را دارند نیز میتوانند کارهای برند آلمانی توفل کوخ را امتحان کنند و همچنین پچولی از برند ایتالیایی سانتاماریا که از نظر رایحه چیزیست بین پچولی لورنزو ویلورسی و سرژف بیردی

  • Hossein

    (بهمن ۲۷, ۱۳۹۶ - ۳:۳۰ ب.ظ)

    خیلی منتظر این مقاله بودم. سپاس کیوان. مقاله جامع و شکیلی بود

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *